Wielkim zaskoczeniem jest dla mnie nieprzemijająca popularność gry, z którą spotkałem się po raz pierwszy wiele lat temu. Wąż, bo o tej grze mówię był tak banalnie prosty, że nudził się po pięciu minutach grania. A jednak wciąż jest po prostu na topie. Przetrwał w tysiącu wersji na komputer, był na konsolach, trafił też do użytkowników w wersji na telefony komórkowe. Mnie osobiście nie zachwyca wcale. Po prostu żyjątko, które zjadając klocki staje się coraz dłuższe, przez co coraz trudniej jest nim manewrować. Nie wiem, czym tu się zachwycać.
Jak chcę po manewrować długim czymś włączam sobie grę „Tiry” i manewruje długa ciężarówką. Ale cóż, moda jest moda, dlatego z pełnym zrozumieniem przyjmuje zdanie fanów tej gry. Sam mam w komputerze wiele starych gier, w które nikt poza mną nie chce grać. Po prostu kwestia gustu. Podsumowując: Jeśli sa osoby, które jeszcze nie spotkały tej gry, uważam, że powinny to zrobić. Mnie ona nie zainteresowała, ale wielu znajomych tak. Dlatego uważam, że choć raz warto spróbować przeprowadzić rozciągającego się węża przez labirynty i inne przeszkody.
Nie zawsze jest to łatwe zadanie.